Bir hatıra gibı aklımdasın
bir düş gıbı uzaklarda
kokunu ahtırlamak istemem
hakkım yok buna
tahammulum olsa yorgunluğum bir ortü gıbı benı sarmasa
yeltenırdım seni sevmeye
ama sonrasında
GÜCÜM YOK YARATACAKLARIMIZI SILMEYE!!!

Çaresizlık ve yanlızlık butun benliğimı kapladığında sarılırım yastığıma bır turlu doğmayan gunesı beklerım sabah olsun ve acı bır gece daha bıtsın dıye. ben gecelerı sevmem çunku tum yanlızlığım ortaya çıkar en çok gecelerı hıssettırır bana caresızlığımı ve kımsesızlığımı senı nasıl ozledığımı ve son gıdışındekı garıplığını en çok gecelerı dusunurum senı bnden alan ve benı sensız koyan yollaradır en çok gecelerı yaşadığım sıtemım korkarım gecelerden kndımle yuzlesmekten en buyuk acılarımı gecelerı yasarım yanlızlığıma sarılır kaderıme ağlarım kadersızlığıme ve gıdışıne ağlarım belkı bencıllık ama sensız kalışıma aglarım oysa bır gunduz çaldı senı bnden bır oğleden sonra kaydın avuçlarımdan sensızlığe bır gunduz vaktı mahkum edıldım ama olsun.... sensız gecelerı çekılmıyor sensız hayat yasanmıyor yuzum gulmuyor anlıyor musun? gecelerın koynuna yanlızlığın kucağına atma benı gel nolur? SENİ SEVİYORUMMMM

Hangi AşkLa Kalsam Hangi Sevdaya Sarılsam
Anlamıyorsun seni sevdigimi
Neden benden uzaksın kım bilir
İnan bende sevdim inan ben yandım
Sevgiler yalan sölemez
En yücesi yürekte gizLidir
Vur yüregime sesini duyayım
Güzel Düşler peşinde koşacagım
İnansanda inanmasanda seni
Sevecegim

Bazen Gıtmek Gerkir
Gıtmek Bır Kaçıstır
Kendınle Yuzlesmekten Korkmaktır
Ama Alıp Başını Uazkara Gıtmek Ister Insan
Alabıldiğince Uzaklara.....

Bak..Sana ne getirdim?


Bak sana ne getirdim!
Bahçelerin baharını
Çocukların gül dudaklarındaki
Şarkısını getirdim.
Sevdiğin ne varsa
Yanımda hepsi:
Akan suyun coşkusu
Kuş sesi
Çam uğultusu.
Çobanın
Yanık kavalına üflediği
Türküsünü getirdim.
Kır çiçekleri topladım
Kırağı düşmemiş yaylalardan
Katıp sevgimi yanına
Boynu bükük dağ menekşesinin
Kokusunu getirdim.
Bak sana ne getirdim!
Ucu yanık bir yürek
Okşanmamış bir beden
Sevdası buram buram tüten / uzaklarda
Sadakati dağlardan yüce bir kadının
Tutkusunu getirdim.
Her sınırı sana komşu
Her ırmağı sana akan
Her ülkesi sen olan bir dünyanın
Atlasını getirdim.
Bak sana ne getirdim!
Avuçlarımda bir tutam aydınlık
Azığı umut dolu bir bohça
Bedenini taşımaktan yorulmuş
Bir çift ayak getirdim.
Tuzunu getirdim / ocakta kaynayan yemeğinin
Yıldızlarla arkadaşlık ettiğim gecelerin
Uykusunu getirdim.
Bak sana ne getirdim!
Yokluğunun susuzluğunu
Gönlümün yoksulluğunu
Gurbet elde
Ne zamandır
Unuttuğunu getirdim.

Gün yerini bırakırken karanlığa başladı yine beynimdeki dansın. Zamanın da değiştiremeyeceği şeyler vardır derlerdi inanmazdım. Şimdi anlıyorum; üzerinden ne kadar zaman geçse de her figür kazınmış adeta derinlerime. Hala ilk gün ki gibi canlı gözlerimin önünden geçen sahneler.

Kağıdan kalemin başına oturduğum sıradan bir akşamdan farklı değil bu kez olanlarda. Yine fonda bir şarkı eşlik edecek yazdıklarıma. Belki bir iki kelimesi uzun uzun mısralarımın önsözü olacak belki kendimi kaptırıp şarkının tüm sözlerini sıralayacağım birazdan.

Ne kadar çok benziyorum aslında dinlediğim şarkılara. Onların sözü notasına düşman benim beynim yüreğime.
Bu benzerlik sıradan mı yoksa benmiyim bu seçimlerin sorumlusu emin değilim. Aslına bakarsan ilgilenmiyorumda. Gecenin çöküşü yüreğimde birşeylerin dizginlerini bırakmama neden oluyor. Parmaklarım bazen şuursuzca düşüyor klavyenin tuşları üzerine. Kimi zaman tutkulu bir aşık olup çıkıyorum kimi zaman adın hasret diyorum otur oturduğun yerde. Bir deli mavinin peşinden koşturduğum dizelerin akıbeti ne oldu inan bilmiyorum. Bir sigara paketi ardına gizlediğim imlamı düşünürsek eğer pek başarılı oldukları söylenemez herhalde. Ama yine de engelleyemediğim bir yazma arzusu yatıyor bu kıçı kırık imlanın altında.

Biliyorsun en çok sana yazıyorum yani sensizliğe. Bir hayalin peşinden sürüklenen onca mısranın parmaklarımdan döküldüğüne inanamıyorum bazen. Hele ki uzun susmaların ardından gelenler daha heyecanlı oluyorlar. Ben bile tanıyamıyorum bazen.
Bu akşam biraz farklıyım sanki. İçimde tuhaf bir dinginlik var. Adın hasret senin dediğin anı hatırlamak istemiyorum. Biliyorum şaşıracaksın ama beni sevdiğini söylediğin anlarıda hatırlamak istemiyorum bu kez. Sana bana indirgemeden içimdeki aşkı bildiğim tüm kelimeler ile ifade etmek istiyorum.

Hani bazen unutulmuş bir dilin hatırlanan son sözcükleri gibi sana gelişlerim vardı ya bu kez sadece aşka akmak istiyorum. Hesapsız fütursuzca. Sonumu düşünmeden içimde yanan ateşi körüklemek istiyorum. Zihnimde uçuşan kelimeleri melodinin eşliğinde sıralarken aklımda bir tek mavi olsun istiyorum uçsuz bucaksız. Bazen sığ bazen derin.

Her tonunu hissetmek istiyorum bu gece. Laciverte dönen anlarında aşkında kaybolmak yeşile dönerken kendimi bulmak istiyorum.

Çok mu yoğun çok mu karışığım bu gece dersin. İnan bilmiyorum. Cevapları unutulmuş bir sınav kağıdı gibi bembeyaz lekesiz kalsın istiyorum bu gece. Büründüğüm onca kimliğe birde bunu eklerim ne çıkar ki. Bir eksik bir fazla. Neyi değiştirir.

Meğer açmış kollarımı bir mavi bekliyormuşum gökten kopup gelecek. Meğer bir su damlasıymış tek derdim. Biraz ıslak biraz serin.
Boş yereymiş demek istemiyorum. Suya yazılan bir sevda mektubu olmak istemiyorum. Heybeme katıp özlemlerimi akşamları deviriyorum bir bir. Her yeni güne belkilerle başlayıp usul usul gözden kaybolan güneşimle beraber yitirmek istemiyorum ümidimi.

Gördün işte. Bir hayaletin güncesi olarak düşerim yine sayfana. Uyur uyanık görülen düşlerin arasından sıyırdığım deli mavinin koynunda karanlıktayım.
Anla işte. Her notada seni vuruyorum her mısrada hançerlerimi saplıyorum sineme. Üşüyorum ve neden bilmiyorum korkuyorum bu gece karanlıktan.
Sensiz karanlıklardayım yine bu gece. Şimdi böl ikiye güneşi. Kurtar beni karanlıklardan.

Sensizlikle Terbiye Ettim Yüreğimi

Üzerine kurulmuş bir hayattı benim ki. Nefes aldığında nefes alıyor güldüğünde gülüyor üzüldüğünde kahroluyordum. Seni tanıdığımda doğmuş sensiz kaldığım her an yeniden ölmüştüm.
Sensiz kalmak... Ne çok yokladı beni bu acı! Başını alıp gittiğin zamanlarda beni de bensiz bırakıyordun. Seni beklemekten başka bir de kendimi bulmam gerekiyordu. Yalnızca fiziksel değildi gidişlerin. Yanı başımdayken gidiveriyordun birden bire uzaklara. Aklın kalbin düşüncelerin gidiveriyordu ellerin ellerimdeyken bile. Bilemediğim o yerlere gidiyordun ansızın. Kaybolmuş çocuklar gibiydim o zamanlarda. Dörtlüğünü bulamamış mısralar gibi anlamsız bir hayat kalıyordu bana yalnızca.
Benimse sabırla söylediğim şarkı aynıydı;
Hep aranan hep özlenen/ Gelir diye yol gözlenen/Öldürse de çok sevilen/ Sizden biri...
Sorgusuzca bekledim. Neden gittiğini nereye gittiğini ne zaman geleceğini sormadan sadece bekledim. Nefes alacağım zamanı bekledim.
Her gelişin şenlik her dönüşün bayramdı sanki. Sen de çok sevmesen gelir miydin hiç? Özlemesen benim kadar döner miydin?
Gidişlerine bahaneler bulmak en iyi yaptığım şeydi benim. Mecbur olmasan bırakıp gitmezdin ki beni sen. Vardı mutlaka kendince sebeplerin. Önemli olan gelmendi. Dönmüştün ya artık. Ne önemi vardı neden gittiğinin!
Şimdi anlıyorum ki bu senin sevdiğin bir oyundu. Her gidişte geride bekleyenin olmasını seviyordun sen. Geleceğin yer aynı bekleyen aynı bulacağın sevgi aynıydı çünkü. Kendini güvende hissettirdi gururunu okşadı.
Aslında bir küçük çocuk gibiydin. Dolaba saklanıp annesini korkutarak sevgisini ölçmeye çalışan bir çocuk gibi. Sınırlarımı ölçmek istedin her seferinde. Ne kadar sevdiğimi görmek istedin. Daha ne kadar dayanabileceğimi sınadın.
Fark edemediğim ise; hiçbir sevginin beslenmeden büyümediğiydi. Ben kendim besledim sevgimi senin için büyüttüm. Kara kıştan sert rüzgârlardan yakan güneşten korudum senin için. Sen bir damla su bile vermedin. Kurak topraklara benzedi yüreğim bir küçük çiçeğin bile büyüyemediği topraklara... Güneşe döner gibi yüzümü döndüm sana sen bulutların ardına saklandın.
Ve ben derin uykumdan uyandım bir sabah. Anladım ki sevgimle birlikte bende kuruyor ölüyorum. Sensiz olmaz derdim baktım ki bensiz olmuyor. Daha fazla almadan benden beni bu sevda koparıp attım ne varsa içinde yüreğimin kanata kanata.
Şimdi sensizlikle terbiye ettim yüreğimi. Herkes gibi yaşamayı öğreniyorum yeniden. Kaçırdığım hayatı yakalamaya çalışıyorum. Sensiz nefes almayı başarmayı günün güneşin yağmurun karın tadını çıkarmayı öğreniyorum sensiz. Dolaştığımız yerlere yalnız gidiyorum ağlamamayı öğretiyorum gözlerime. Seni hatırlatan şarkılar çaldığında dimdik duruyorum artık. Parçalara ayrılmıyorum gökyüzünü yalnız seyrederken.
Her şeyi öğretebildim kendime de; bir her sabah uyandığımda aklıma düşmeni engelleyemedim daha bir de rüyalarıma girmeni.
Merhaba derken hayata yeniden senin için söyleyecek tek sözüm var artık."Hoşça kal sevdiğim nefesim hayallerim tek gerçeğim.
Hoşça kal her şeyim!"

Sen bu şiiri okurken..
Ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım..
Artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası..
Ne de telefonların çalacak gece yarısı..
Ve bu zavallı yüreğim olmayacak artık..
Kaprislerinin hedef tahtası..
Seni sana beni bir akıl hastanesine..
Bırakıp gideceğim bu şehirden..

Nasılsa kavuşamadım sana..
Nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım..
Nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu..
Ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın..
Ne yaptımsa bir türlü sana yaranamadım..
Artık adressiz ışıksız ve öylesine ıssızım..

Dünlerin kadar eskiyim..
Verdiğin acılar kadar paslıyım..
İşte çıkıp gidiyorum hayatından..
Nasılsa fark etmez senin için..
Belki çok şanslı belki de en yaşlıyım..
Artık..
Pusulam hasreti saatim yalnızlığı..
Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana..
Neylersin yolcu yolunda gerek..
Belki bundan sonra belki senden sonra..
Adam olur bu asi yürek..
Ve dersini alır da bu sevdadan..
Bir daha..
Boyundan büyük denizlere asılmaz kürek..

Yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım..
Sen kimbilir kaçıncı uykunda..
Masal mavisi bir rüyada..
Ve elbette o korsan yüreğin..
Yine pusuda..
Oysa ilk defa sesimi duymayacaksın..
Sitemlerin sahipsiz..
Soruların cevapsız kalacak..
Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum..
Tanımadığın bir korku içini saracak..
Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın..
Ne oldu..? Ne oluyor..? Ne olacak..?
Sonra..
Bir gözün kör bir kulağın sağır..
Bir ayağın kırık bir kolun kesik..
Düşeceksin yollara..
Yani baştan başa yarım..
Yani baştan başa eksik..
Bütün duvarlar üstüne yıkılacak..
Belki ilk defa..
Unutuldum diyerek için sızlayacak..
Ve sen bu şiiri okurken..
Ayrılığımız çoktan başlamış olacak
Belki de son tesellin
Sana yazdığım bu son şiir olacak..
Ve kimbilir..
Unutulmuş bir gecenin tam ortasında..
Başucundaki bir radyoda..
Uykusuz bir şair yüreğini çınlatacak..
Ve bir daha fısıldayacak kulaklarına..
Sana adanmış bu satırları..

Bütün şehirler uyur İstanbul uyumaz..
Ve birgün..
Bütün sevenlerin unutur seni..
Ama bu şair yürek asla unutmaz..

Bu aşk çoktan yol almış
Ve sen bana göresin
İyi yerisin kalbimin
Ben unuttum her şeyi
Görmeden tam gerçeği
Boşver, boşver

Ağladın ya, kıyamam dönerim nedensiz
Ağladın ya, inad[Link Görmek ve Forumumuzdan Yararlanmak İçin Üye Olmasınız. ]m geçiyor bedelsiz
Gözyaşınla bir acı bitiyor sonunda
Ağla şimdi istiyorsan mutluluktan

Bu aşk çoktan yol almış
Ve sen bana göresin
İyi yerisin kalbimin
Ben unuttum her şeyi
Görmeden tam gerçeği
Boşver, boşver

Ağladın ya, kıyamam dönerim nedensiz
Ağladın ya, inadım geçiyor bedelsiz
Gözyaşınla bir acı bitiyor sonunda
Ağla şimdi istiyorsan mutluluktan(her gunn bı kere dınlerim bu şarkıyı) sizlede paylaşmak istedim

Hadi sev(sene) beni

Ayrıldığımız güne inat dön(sene)geri...Tutsana elimi...
İntihardan dönmüş bedenime dokun(sana)/sar(sana) beni...

Dün gece paramparça olmuş kalbimi aldım elime. Böylemi mahsun olur bir kalp
böylemi acı dolu olur... Unut(sana) dedim onu...Unut(sana)...
Birden gözlerim girdi araya/ dedi sen unut(sana)

Yağmur yağıyor şimdi biliyormusun bu şehre. Biraz soğuk üşüyorum.
Hadi soğuğa inat ısıt(sana) beni...
Kaç defa ıslandık seninle yağmurda. Kaç defa öpüştük ıslak ıslak...
Hadi gel(sene) yağmura ıslan(sana) sende...yine öp(sene) beni...Öp(sene)
Sen yağmur yüreklim...gel(sene)...

Hadi sev(sene) beni...

Kırık düşlerimi al(sana)...Yıkık hayallerimi...

Sen hangi şehrin hangi semtinde hangi sokağındasın şimdi...
Paket yapıp göndereyim sana hislerimi. Hadi al aç(sana)...
Anlayabilirsen anla(sana) beni... çöz(sene)...

Hadi sev(sene) beni...

Seninde mi yitik yoksa duyguların/ sendemi mutsuzsun... Hadi anlat(sana)
Sende mi özlüyorsun beni...öyleyse koş(sana)...
Belki yetişebilirsin görmeye son defa beni...Belki bu son sözlerim...
Anla(sana)...

Sendemi duvara yaslandın şimdi...
Senindemi elinde keskin bir bıçak var ara sıra bileklerine götürdüğün...
Sende mi kes - kes(me) lerin arasında kaldın...
hadi kes(me)sene... bırak(sana)

Umut dolu bir yaşam var yaşa(sana)...
Başkasını bulur/ başkasını seversin/ sev(sene)...
Onada aşkım dersin/ sevgilim dersin/ kadınım diye çağırırsın/ çağır(sana)...
Sen bana bak(ma)sana.../ hadi kalk(sana)...
Yüzünü yıkayıp aynaya bak(sana)....
Gör(me)sene beni gözbebeklerinin ta içinde.../sanki arkandan gelip sarılacakmışım gibi düşün(me)sene.../ ağla(ma)sana... hadi boşver(sene)...

Çok konuşuyorsun/ sus(sana)...Yaklaş(sana) bana...Çekip kendine sarıl(Sana)
Öp(sene) beni...

Son defa hissedip nefesini son defa sarılıp bana...Uğurla(sana)..
Hadi sev(sene) beni...gidiyorum artık/ git(me) de(sene)...

Ve bu rüya.../ hadi bit(sene)...

Bu satırları okuyunca sende gel(sene) yanıma...
Ama çok uzaklarda belki yangınlarda olurum....
Bilirsin intiharın yeri yoktur Allah katında...
Hadi düşün(me)sene.../ dur(ma)sana.../ gel(sene)...

Sev(sene) beni.../ hadi sev(sene)...