[Link Görmek ve Forumumuzdan Yararlanmak İçin Üye Olmasınız. ]

‘Aşk’ı Dilimde Yaşasaydım Eğer ki..
İnan DiLim Kesilirdi.
..
Hani Derdin ya Bana,
‘Aşkım Beni AnLatsana’ Diye
..
Ben AnLatırdım Seni
Ama Sen AnLamazdın.
..
Sen O Soruyu Sorduğun Anda,
AnLatıyordum Habersizce Yüreğine..
..
SözLer Çıkmıyordu Belki Ama İnan Bana GözLerim,
GözLerim Her Şeyi Ele Veriyordu.
..
Bendim Belkide Tüm SözLerLe,
Senin Yüreğine Tane Tane Akan..
..
BeLkide Bir Kaç DamLa Göz Yaşı,
FazLa Akıtmazdım Göz YaşLarımı Sana.
..
Ne Zaman SüzüLse Yanağımdan
Tutmaya Çalışır Tutamazdım.
..
Akardı Kalbinin Can Kemiğine
ÖzLemin Ve Sevginin Göz Yaşı Olurdu ..
..
Severdim Seni..
Severdim..
..
Sever..
Ve Susardım..
..
Kırmaya Üzmeye YeLtense Yüreğim,
Kötü Bir Söz Çıksa Kalbimden
..
İnan TokatLar Atardım Yüreğime.
Çünkü Sendeki O Yüreğe,
..
Hiç Bir Yürek Karşında Durmazdı.
‘Ben Aşk’ı DiLimde Yaşasaydım’ Eğer ki,
..
YalanLar SöyLerdim Sana
Yakışmayan CümLeLer Kurardım..
..
Ben Değil de
DiLim İhanet Ederdi Sana..
..
Ben İşte Bu Yüzden
YüreğimLe Seviyorum Seni. . .

[Link Görmek ve Forumumuzdan Yararlanmak İçin Üye Olmasınız. ]

[Link Görmek ve Forumumuzdan Yararlanmak İçin Üye Olmasınız. ]

Dururdu kalbim ışığında Sonsuzluk nefesinin iç çekişleri
Teslim olurdu bakışlarına
Ve hiç ulaşılamamış Bir yol gibi süzülürdü uzaklarında
Ben sana susardım Sen bana bakardın
Kana kana tutuşmak isterdim Sıcaklığında küllerimin
Huzur bulurdum Gözlerine bakınca…

Gülhane parkının bir akşamında
Bir rakı sofrasında oturarak
Kuşların göçünü izlemek gelirdi içimden
Uzaklara koşan her bir kanat çırpmasında
Sana uzanan bir rüzgar olmak isterdim
Avuçlarım terlerdi İçim titrerdi
Söylemek istediklerim de Benimle birlikte erirdi
Sen bana bakınca.
Ve ölmek bile hoşuma gidiyordu
Yavaş yavaş.
Gözlerine bakınca…

seni ne çok sevdim ben.
ne çok gözyaşı döktüm senin için.
geceleri sen meleklerin kanatlarıyla uçarken,
ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim,
bir bakışına,bir dudak kıvrımında titresen gülüşüne ulaşmak için,
dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.
yanlızdı gecelerim bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim.
adına "yanlızlık" dedim,"sensizlik" dedim.
sen beni sevmedin.
bu bir ölümdü,bu bir fermandı.
bıçak kesmez artık beni.ip asmaz,içimdeki sen yüreğimi taşımaz
yaşamak mümkün değil.
yanlızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı.
amansız acılar içindeyim ey sevdiğim...
ben seni ne çok sevdim.
herkez sevdi bir sen sevmedin.
yanlızlığın diğer adı aşka karşılık alamamaktır.
kaçılamayacak kadar yakın,tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin...
benim aşkıma yanlızlık kucak açtı.
senin yokluğuna dokundum,içim yandı.
odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim.
yankısı döndü dolaştı,senin kapıların bana kapalı.
kendi sesim yine bana ulaştı.
anladımki beni hiç duymayacaksın.
sana sitem edemem.
sana kırılamam tek dileğim var. o da mutlu olman.
Mutlu ol sevdiğim...

Aşk dediğin titretmeli adamı
Sıtma geceler yaşatmalı
Durup dururken
Bir güldürmeli
Bir ağlatmalı...

Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında ... ( ÖMRÜM )

Sevgili yokkadınım..
sana bir aşk öyküsü anlatacağım..
anlatacağım öykü yüzyıllardır efsanelerde anlatılan şiirlere romanlara filmlere konu olan bildiğin aşklardan biri değil..
her hangi bir kadın herhangi bir erkek…
kadın çok sevmektedir erkeği…
aynı yastığa baş koymaya başladıkları günlerin devamında giderek değişir erkek…
evine geç gelmeye ve sürekli içki içmeye başlar….
yiğit mizaçlı ve yapılı sevgi dolu biriyken giderek zayıflamaya ve erimeye başlar..
kadın sevmektedir erkeği tükenmeyen ve sevgi dolu bir aşkla..
defalarca konuşmuş ama sözünü dinletememiş içmekten vazgeçirememiştir sevdiği erkeği…
oysa erkek içkinin dozunu giderek çoğaltmakta ve hızla erimeye devam etmektedir..
bir gece yarısına doğru erkek çok içkili ve harap halde gelir evine..
kadın onun oturmasına yardım eder ve sonra mutfağa gider.. döndüğünde elinde bir rakı şişesi ve kadeh vardır… onları erkeğin yanındaki sehpaya koyar..
erkek ise zihninin bütün bulanıklığına rağmen şaşkındır..
içmemesi için gece günsüz yalvaran gözyaşı döken kadın elleriyle rakı şişesi ve kadehi getirip koymuştur önüne..
kadın tekrar mutfağa gider.. geri döndüğünde bu kez elinde bir bıçak vardır..
kadın bıçağı sehpanın üzerine bırakır ve rakı şişesine uzanıp kadehe rakı doldurur…
hala şaşkın gözlerle kendisini izleyen erkeğeaşk ve hüzünle bakar ve kadehi ona uzatır..
erkek uzanır ve alır kadehi ve birkaç yudumda tüketir içindekini…
kadın bir kadeh daha doldurur…
erkek artık ne olup bittiğinin hesabını yapamaz bir halde kadehe uzatır elini ama kadın kadehi bu kez erkeğe vermez sehpanın üzerine bırakır…
az önce mutfaktan getirip sehpanın üzerine bıraktığı bıçağı eline alır ve erkek daha ne olup bittiğini anlamadan elini sehpanın üzerine koyar ve bıçağı hızla indirir…
kadın parmaklarından birini kesmiştir… büyük bir soğuk kanlılıkla parmağını alır ve rakı kadehinin içine atar…
gri beyazdan pembeye dönüşen rakı kadehinin içindeki kadının zarif parmağı hızla kavrulmaya başlar…giderek büzülür ve kahverengiye tanınmaz bir et parçasına dönüşür..
erkek hala şaşkındır ama daha yerinden bile kıpırdayamadan olan biten on kendisine getirmiştir.. yerinden kalkar ve kadına sarılır.. kadın bedeninden can kopartarak sevdiği erkeğe anlatmıştır aşkını ve onun tükenişine itirazını..
bir kadının tek parmağı yetmiştir aşkı tekrar kazanmaya..

yokkadınım hep yokkalanım…
bilirim bir kadının ellerinde büyür aşk.. tıpkı bir çocuk gibi..

ELLERİN HALA MERHAMETLİ Mİ?

Anladım...


Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..

Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..

Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..

''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..

Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..

Sevgi emekmiş,Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar
sevmekmiş...

Gün yavaş yavaş kendini
Bir çay demi gibi bırakıyor gökyüzüne
Gecenin mürekkebinden çalıyorum kelimelerimi
Ömüre hüznümü emziriyorum
Kalemimi bırakıyorum merhametine...
Müzik sesinde senfonilere bölünüyor
Koca bir hayatın uğultusunda
Sen olmadan yaşanmıyor...
Yormadan sev beni ne olur..
Kanayan yüreğime bant dayanmıyor..